woensdag 8 juli 2020

200708


3 juli
Gisteravond hoorde ik dat Kevin Rafferty net is overleden, de maker (samen met zijn broer Pierce en Jayne Loader) van de geweldige 'found footage' film "The atomic Cafe" (1982). Wie herinnert zich nog die bitterkomische film over de koude oorlog en de manier waarop Amerika omging de mogelijkheid van een kernoorlog? Hij bleef bijzondere documentaires maken en geldt als de leermeester van Michael Moore met wie hij samenwerkte aan diens eerste film 'Roger and me'.
Zijn overlijden is shocking nieuws voor me. We hadden al jaren nauwelijks contact meer maar ik bewaar bijzondere herinneringen aan hem.
Toen ik in de zomer van 1982 in New York aan het werk ging kon ik al snel intrekken bij Sandra van Beek die er free lance (film) journaliste was en onderhuurde van de vrouw die ... later mijn echtgenote zou worden. In juli vierden we op het dak van het appartementengebouw een feestje voor Sandra's verjaardag. Ik denk dat ik Kevin toen voor het eerst ontmoette, Sandra had hem net over Atomic Cafe geïnterviewd. Hij was net als ik pas kort geleden in New York aangekomen na bijna letterlijk vijf jaar in een kelder in Washington D.C. zijn Atomic Cafe te hebben zitten monteren. De film had onmiddellijk succes en de uitnodiging voor het New York Film Festival had hij in no time in zijn zak.
Die avond stonden we op een gegeven moment samen over de rand van het dak te staren naar Manhattan rondom ons. Allebei net in die stad van onbegrensde mogelijkheden, allebei ons bewust dat we waren waar we wilden zijn en dat de toekomst prachtige dingen zou kunnen gaan voortbrengen. We waren ons ervan bewust dat het een bijzonder moment was en spraken dat ook uit tegen elkaar. En inderdaad, aan dat moment bewaar ik een van de scherpste herinneringen van 'well being' van mijn hele leven. Als we elkaar in de daarop volgende jaren tegen kwamen werd dat moment vaak nog even gememoreerd, het was echt iets wat ons bond.
Enfin, iedereen valt op een gegeven moment om maar soms is het net alsof er daarmee ook een stukje van jezelf wegvalt...
Groet,
Foto: 14 december 1983, NYC, huwelijk Luz en Ard

Geen opmerkingen:

Een reactie posten